Column
Door: Eetschrijver
Dwangvoeding
Gerrit Jan Groothedde schrijft over eten en maakt margerita-ijs.
Het bericht haalde niet de voorpagina's en ook niet het achtuurjournaal. Het zal de meesten dus wel geheel ontgaan zijn en van degenen die het toevallig wel opmerkten, was het merendeel het geheid de volgende dag alweer vergeten. En toch vond ik het eigenlijk best een eng bericht.
Ik doel op het nieuwsberichtje dat de PvdA in Amsterdam het plan had opgevat om te beletten dat er tijdens de pauzes van scholieren in de omgeving van scholen nog frieten of andere gefrituurde snacks worden verkocht.
Waarom? Omdat de schoolkantines met hun gezonde (?) voedsel de concurrentieslag verliezen met de verlokking van de vette bek om de hoek. Kennelijk is dat meer dan genoeg reden om ondernemers van hun omzet en hele wijken van hun keuzevrijheid te beroven.
Volslagen bezopen. Gaan we ook de supermarkten sluiten waar de schooljeugd zich immers volpropt met gezinszakken chips en blikjes energy drink, liefst van de Euroshopper want die is zo lekker goedkoop? En natuurlijk de kaaswinkels, want professor Katan heeft ooit zelf gezegd dat een kroket gezonder is dan een paar plakken kaas?
Nee, dit plan zal het niet halen en mocht de verdwazing onverhoopt toch zo ver zijn gevorderd dat het er wel van komt, dan wordt het na een paar weken met zo stil mogelijke trom weer afgevoerd. Want dit werkt natuurlijk niet. Zelfs de meest totalitaire regimes hebben mensen er nooit van kunnen weerhouden te eten en drinken wat ze willen.
Ik moest terugdenken aan een weekje eerder. In Californië had een rechtbank verordonneerd dat kopers van Nutella hun geld terug moeten krijgen omdat Ferrero hen heeft misleid. Het bedrijf had gezegd dat brood met Nutella in combinatie met wat excuusvitamines, -mineralen en -vezels een gezond ontbijt vormt. En dat is niet zo. Wat een schrik!
Prompt stelde Foodwatch voor in Nederland ook zo'n gerechtelijke actie op touw te zetten. Alsof niet iedereen—in Nederland en in de VS—die even de moeite had genomen het etiket goed te bekijken precies had kunnen weten hoeveel suiker en calorieën het goedje precies bevat. En van in het water springen worden uw kinderen nat, wist u dat?
En dát is er dus mis in de voedingsvoorlichting: dat het voor een heel groot deel helemaal geen voorlichting ís. In plaats van consumenten echte informatie te geven aan de hand waarvan ze zelf afwegingen en keuzes kunnen maken, zorgen we voor een omgeving waarin simpele labeltjes het verschil tussen "goede" en "foute" producten maken, ketenen we hun kinderen nog net niet aan het schoolhek vast om ze bij in vet gebakken knolgroenten weg te houden en geven we moeders hun geld terug als ze zich als de eerste de beste onnozelaar iets infantiels op de mouw laten spelden.
Echte informatie geven, is dat eigenlijk al eens geprobeerd? Ik zeg maar even iets heel geks, hoor.
