Column

 

< vorige column
25 juli 2012
Door: Annemieke Dubbeldeman

Energie



Annemieke is culinair journalist

Hij moet een jaar of zeven zijn. Het jongetje uit mijn straat. Als ik in onze erker sta met mijn lippen aan een kop koffie, loopt hij voorbij. Onze blikken kruisen en hij kijk me brutaal aan. Hij is dun en zijn haar staat in stekeltjes recht omhoog, stijf van de haargel.

Als een volwassen vent neemt hij stoer een slok van zijn blikje. Ik schrik een beetje. Aan de zakjes chips na schooltijd was ik inmiddels gewend, maar 33 cc merkloze energy drink in de handen van zo’n jong kind had ik nog niet eerder gezien.

Hoogleraar Voeding & Gezondheid aan de VU Jaap Seidell waarschuwde vorig jaar al voor de nadelige effecten van energiedrankjes op kinderen. Eén blikje overschreidt al de maximum dosis cafeïne dat een kind per dag binnen mag krijgen. De grote hoeveelheid cafeïne en glucose in zo’n blikje kan leiden tot concentratiestoornissen, agressief gedrag en slapeloosheid.

De GGD heeft onlangs ook het licht gezien en wil energiedrankjes niet meer in de superschappen hebben staan, maar alleen nog in speciale winkels. Het liefst wil ze een verbod op de drankjes voor kinderen.

Bij het zien van het buurtjongetje komen enkele vragen komen in mij op. Weten de ouders van dit jochie welk effect het naar kauwgom smakende vocht heeft op hun kind? Ik wil denken van niet, want dat lijkt me de minst kwalijke optie.

En kan meneer nog wel slapen ‘s avonds? Met bovengenoemde effecten zie ik het voor me dat hij baldadig en stuiterend door het huis gaat, zijn ouders tot wanhoop drijvend. Zeker als er na het eten ook nog een danoontje-achtig gebeuren in is gegaan.

Ik kijk naar mijn peuter. Hij staat met een beker appelshake in zijn handen. Is hij straks met zijn stuk fruit om vier uur de giller van de straat? Op de basisscholen die we voor hem bezochten mogen geen ongezonde dingen meegebracht worden naar school. Energiedrankjes en ook andere frisdranken zijn verboden op het schoolplein.

Een fijne gedachte, maar het probleem lijkt hiermee niet opgelost, want de blikjes worden alsnog na schooltijd geconsumeerd.

Minister Schippers vindt een verbod op de drankjes te ver gaan. Wel moeten ouders op de gevaren ervan gewezen worden en vindt ze een waarschuwingssticker een goed idee. Enerzijds zie ik zo’n sticker wel zitten, want wat mij betreft kunnen die drankjes niet snel genoeg uit de schappen verdwijnen. Anderzijds lijkt het me vreemd dat andere producten, zoals het kinderproduct bij uitstek, een Danoontje, wel stickerloos door het leven mag gaan, terwijl daar toch ook een zotte hoeveelheid suiker in zit. Oh, en cola, mag daar dan ook een sticker op? Daar zit immers ook cafeïne in en wordt veel door kinderen gedronken.
Als je eenmaal begint met stickeren, dan lijkt het einde zoek.

Het jochie lummelt verder en gooit zijn lege blikje in de prullenbak. Dat dan weer wel.


blog comments powered by Disqus
 
 
 
 

 

Recente reacties

 
 
 

 

Zoek column

Vul een zoekterm in.