Ik ben dik. Te dik. Veel te dik. Maar vooral ongezond dik. Mor-bi-de o-be-si-tas. Mijn overgewicht is zo ernstig, dat het een kwestie van tijd is voor ik lichamelijke klachten krijg. Om dat voor te zijn, ben ik – hoe clichématig – in januari begonnen met afvallen. Het doel: voor 1 januari 40 van de 150 kilo verliezen. Ik ben ‘op dieet’.
Ik heb dat altijd een beetje naar woord gevonden; dieet. Wie puur naar de betekenis van het woord kijkt, ziet dat het ‘aanpassing in het eet- en voedingspatroon’ betekent. Dat klinkt op zich vrij onschuldig. Toch denken veel mensen bij dieet aan ‘straf’.
Dat komt vooral omdat gangbare diëten je allerlei beperkingen opleggen. Of juist schandalig kleine porties voorschrijven, waardoor je de hele dag met een hongergevoel loopt. Natuurlijk helpen diëten als Sonja Bakker, Atkins en Dr. Frank om af te vallen. Maar zodra jij na jezelf een maand uithongeren weer terugvalt in oude gewoonten, vreet je die verloren kilootjes er zo weer aan. Al dan niet met wat extra pondjes.
Omdat mijn afvalrace gekoppeld is aan een goed doel en zodoende openbaar is via de website www.min40kg.nl én ik erover Twitter [www.twitter.com/min40kg], krijg ik vaak de vraag welk dieet ik volg. Een antwoord moet ik dan vaak schuldig blijven, ik volg geen specifiek dieet. Eerlijk gezegd dóe ik maar wat.
Wel heb ik de afgelopen drie maanden veel gewoonten aangepast. Zo dronk ik al niet vaak alcohol, maar moet de eerste druppel dit jaar er nog in. Mijn innige relatie met ‘vrienden’ Ben&Jerry heb ik verbroken en zakken chips en repen chocolade hebben plaatsgemaakt voor appels en mandarijntjes. Aardappels, brood en rijst eet ik nauwelijks of in kleine porties. Ontbijten doe ik met yoghurt, tijdens het avondeten leg ik liever een extra stukje vlees op mijn bord.
In de supermarkt liep ik onlangs de Aziatische snackbarhouder van de cafetaria in mijn straat tegen het lijf. Hij vroeg of ik soms in het buitenland was geweest. De caissières in diezelfde supermarkt keken de eerste weken van het jaar vreemd op toen ze de inhoud van mijn mandje zagen.
Is het een straf? Nee. Iedere dag eet ik heerlijke dingen in hoeveelheden die ik prettig vind. Die mij een verzadigd gevoel geven. En die ervoor hebben gezorgd dat ik na drie maanden al op een derde van het uiteindelijke doel ben. Door PuurGezond(er) te eten, ben ik al veertien kilo kwijt.