Column

 

< vorige column
09 februari 2011
Door: Eetschrijver

Stoemp



Vanavond eet ik stoemp. Dat klinkt stoer en stevig en dat is het ook, want "stoemp" is het Vlaamse woord voor stamppot. Het verschil zit overigens louter tussen de oren, behalve misschien dat de Vlamingen bij de stoemp betere worst hebben. Want worst maken, dat kunnen ze in België. Veel beter dan bij ons. En van het braadvocht maken ze een heerlijke jus. Zo één waarvan je graag nog een schep neemt. Ik heb er lang gewoond en heb de kunst van ze afgekeken.

U merkt: ik ga me te goed doen aan een calorieënbom vanavond en dat doe ik regelmatig, want ik ben dol op stoemp. Mogelijk schudt u uw hoofd en zegt u in zichzelf dat ik wel uit mag kijken, want zoveel vet en dan ook nog in een gerecht vol aardappelen, dat kan niet gezond zijn.

Maar ik maak me geen zorgen, ondanks die calorieën. Hoewel, calorieën? Daar heb ik eigenlijk maar een vaag idee van, want alle ingrediënten voor de stoemp (van groene kool deze keer) zijn vers en hebben geen label. Ze geven dus ook geen gezondheidsclaims en ontberen een klavertje of een vinkje dat mij vertelt dat ik "bewust" gekozen heb.

Dat laatste heb ik nooit begrepen. Wat is er nu "bewust" aan het slaafs pakken van een product met zo'n vinkje op het etiket? Weet de koper precies wat erin zit? Dát zou pas "bewust" zijn. De waarheid is dat de modale supermarktklant helemaal niet bewust kiest, maar zich totaal bewusteloos laat beklaveren.

Ik heb over mijn stoemp met groenten van de groenteboer en worst van de scharrelslager gebraden in echte boter (nooit margarine!) heel bewust nagedacht. Mijn eten zit vol met allerlei noodzakelijke vitaminen, vezels en andere bouwstoffen en bevat geen goedkoop vulsel dat vaak uit geraffineerde suikers zonder verdere voedingswaarde bestaat. Het smaakt dan ook fantastisch, ik word er een blij mens van en ik voel me na het eten van zo'n bord vol zeer voldaan en verzadigd. En zo kan ik uitstekend zonder verdere tussendoortjes—u weet wel, die liflafjes waarvan de voedingsindustrie ons wijs wil maken dat ze er helemaal bij horen, waarschijnlijk omdat we het anders met al dat "bewuste" voedsel niet volhouden.

Een eerlijke maaltijd, waarvan je zelf bepaalt wat erin gaat omdat er geen super met zijn pakjes, bakjes en zakjes aan te pas is gekomen, da's pas bewust. En lekker, maar dat spreekt eigenlijk vanzelf.


blog comments powered by Disqus
 
 
 
 

 

Recente reacties

 
 
 

 

Zoek column

Vul een zoekterm in.