Column
Door: Edith van Gameren
Zeg het met groenten
Er kan geen verjaardag of ander heuglijk feit voorbijgaan, zonder dat er iemand aan komt zetten met een bos tulpen, rozen of een geurig gemengd boeket. Prachtig. Leuk. Attent. Ik durf dan ook bijna niet te zeggen dat ik bloemen objectief gezien schitterend vind, maar er eigenlijk niet van houd.
Een bos bloemen is voor mij een soort onnutte sterfhuisconstructie. Zodra de kweker er het mes in zet, is het beste er al vanaf. Schuin afsnijden, bloemenvoer, lauw-warm-koud water met een beetje cola of bouillon… wat een gedoe. En het kan het sterven vast wel wat rekken maar het blijft een terminaal gebeuren.
Waar ik wél heel blij van word is een schaal met groente en fruit op de aanrecht. Kleur, geur, smaak. Iedere dag is de compositie weer anders. Er ging een banaan in de sporttas, een appel mee naar school, maar nieuwe tomaten en avocado’s beloven weer een heerlijke salade bij de lunch…
Okee: de fruitschaal is óók een sterfhuisconstructie, maar dat geeft niet, want het eindigt allemaal in onze maag. De paprika’s en perziken roepen me iedere dag toe: Pluk me! Eet me! Doe het voordat fruitvliegjes of schimmels het doen! Memento mori en carpe diem in één mandje. Dus laat die bloemen lekker met rust voortaan, en zeg het met groenten. Stukken feestelijker.
