Ze vliegen je werkelijk overal in foodieland om de oren: de superfoods. In het verlengde van raw food zijn bessen, noten en zaden aan een opmars begonnen. Links en rechts dansen op foodblogs en social media charmante jonge vrouwen voorbij met megafoons om te verkondigen hoe geweldig ze wel...
de hele column.
Bob de Bouwer. Die zie ik vaak voorbij komen op televisie en op het shirt van mijn peuter. Maar in de supermarkt had ik 'm toch niet verwacht. Hij staart me aan vanaf het vleesschap. Ernaast Dora, voor meisjes.
Ik ga op de lachende gezichtjes letten en mijn rondje supermarkt wordt er...
de hele column.
Het is de schuld van mijn moeder. We noemen haar Ellen. Zo heet ze namelijk. Ja, het is haar schuld dat ik totaal niet bedreven ben in de kunst van het kant-en-klaar.
Haar keukenkastjes puilen uit van de kruidenpotjes en in de groentela liggen echte groenten. Je weet wel, die je nog zelf...
de hele column.
Hij moet een jaar of zeven zijn. Het jongetje uit mijn straat. Als ik in onze erker sta met mijn lippen aan een kop koffie, loopt hij voorbij. Onze blikken kruisen en hij kijk me brutaal aan. Hij is dun en zijn haar staat in stekeltjes recht omhoog, stijf van de haargel.
Als een...
de hele column.
Laat ik het maar bekennen: ik ben geen wildplukheld. Al jaren is het reuze hip om te eten uit de natuur. Steve Irwin-achterige taferelen ontpoppen zich. Filmpjes waarin charmant enthousiaste mannen met een mandje naast een paddenstoel staan, live verslaggevend van wat ze zien. Een...
de hele column.
‘Wij willen kip, patat en appelmoes’, zongen de Kinderen voor Kinderen kindertjes eind jaren tachtig. Afgezien van dat het monotone liedje sowieso niet om aan te horen is, denkt tot overmaat van ramp de doorsnee restauranteigenaar anno 2012 nog steeds dat kinderen niks anders willen eten dan...
de hele column.
Ik ben vegetariër. Al zo’n veertien jaar. En nog erger: ik ben ook culinair redacteur bij één van de grootste websites op het gebied van vegetarisch koken, Vegatopia.
Toch praat ik er zelden over. Ik ben mij uitermate bewust...
de hele column.
Wij hebben in de keuken een la. En in die la zitten lekkere, met name zoete dingen, zoals gedroogde abrikozen, rozijnen en pure chocolade.
Dagelijks moet ik mijn meneer wel een keer weghalen bij De La, omdat hij op eigen initiatief aan het scharrelen is. Als er een praatgroep voor...
de hele column.
Eens was ik op een feestje, waar de gastvrouw haar ‘killer’ knoflooksaus serveerde. Of hij zo moordend was, omdat hij een gat achterin je keel brandde of omdat je je adem de dag erna als wapen kon inzetten, weet ik niet. En van de gasten typeerde de saus daags erna als een ‘slechte B-film, hij...
de hele column.
Al zolang ik mij kan herinneren, eet ik de hele dag door. Een goede vriendin noemt mij liefkozend ‘een grazer’. En ook al zolang ik weet ben ik dun. Smal. Plaagbaar tenger. Bij gebrek aan zwaartekracht was ik het mikpunt van de klas.
Een zwangerschap gaf me een maatje meer...
de hele column.