Bang!

De dame in de supermarkt prijst een gevuld pitabroodje aan. En toe maar, een sausje erbij. 'Gemaakt van yoghurt, dus helemaal niet vet!’ hoor ik haar jubelen. De man naast me is meteen enthousiast. ‘Oh fijn, dan ga ik dat ook maken!’

Ik weet niet hoe het met u zit, maar voor mij staat vetloos...

Lees meer

Kind als bepalende factor

‘Als het kind in de supermarkt iets wil, gaat de ouder naar de kassa.’ Zo kopte de Volkskrant onlangs. Recent veldonderzoek naar kindermarketing door Moniek Buijzen, hoogleraar communicatiewetenschap in Nijmegen, toonde aan dat één op de drie keer dat een kind in de supermarkt ergens naar wijst, de...

Lees meer

Stadse verleidingen

Het moet al tegen het middaguur zijn, wanneer ik knorrend achter mijn computer zit. Ik open mijn knaloranje lunchtrommel en zucht. Droog brood. Dat wist ik natuurlijk wel, want 's ochtends had ik zoals gewoonlijk geen zin om te bento-en, maar toch valt het tegen.
Liever loop ik snel even het centrum...

Lees meer

Superlatievenfoods

Ze vliegen je werkelijk overal in foodieland om de oren: de superfoods. In het verlengde van raw food zijn bessen, noten en zaden aan een opmars begonnen. Links en rechts dansen op foodblogs en social media charmante jonge vrouwen voorbij met megafoons om te verkondigen hoe geweldig ze wel niet...

Lees meer

Speelgoedeten

Bob de Bouwer. Die zie ik vaak voorbij komen op televisie en op het shirt van mijn peuter. Maar in de supermarkt had ik 'm toch niet verwacht. Hij staart me aan vanaf het vleesschap. Ernaast Dora, voor meisjes.

Ik ga op de lachende gezichtjes letten en mijn rondje supermarkt wordt er niet leuker...

Lees meer

Kant-en-klaar fobie

Het is de schuld van mijn moeder. We noemen haar Ellen. Zo heet ze namelijk. Ja, het is haar schuld dat ik totaal niet bedreven ben in de kunst van het kant-en-klaar.

Haar keukenkastjes puilen uit van de kruidenpotjes en in de groentela liggen echte groenten. Je weet wel, die je nog zelf moet...

Lees meer

Energie

Hij moet een jaar of zeven zijn. Het jongetje uit mijn straat. Als ik in onze erker sta met mijn lippen aan een kop koffie, loopt hij voorbij. Onze blikken kruisen en hij kijk me brutaal aan. Hij is dun en zijn haar staat in stekeltjes recht omhoog, stijf van de haargel.

Als een volwassen vent...

Lees meer

Wildpluk-antiheld

Laat ik het maar bekennen: ik ben geen wildplukheld. Al jaren is het reuze hip om te eten uit de natuur. Steve Irwin-achterige taferelen ontpoppen zich. Filmpjes waarin charmant enthousiaste mannen met een mandje naast een paddenstoel staan, live verslaggevend van wat ze zien. Een determinatiegids...

Lees meer

Kindermenu

‘Wij willen kip, patat en appelmoes’, zongen de Kinderen voor Kinderen kindertjes eind jaren tachtig. Afgezien van dat het monotone liedje sowieso niet om aan te horen is, denkt tot overmaat van ramp de doorsnee restauranteigenaar anno 2012 nog steeds dat kinderen niks anders willen eten dan dat....

Lees meer

Het consequentheidsprincipe

Ik ben vegetariër. Al zo’n veertien jaar. En nog erger: ik ben ook culinair redacteur bij één van de grootste websites op het gebied van vegetarisch koken, Vegatopia.

Toch praat ik er zelden over. Ik ben mij uitermate bewust van wantoestanden in de vlees- en visindustrie en ik sta voor honderd...

Lees meer

Doseren voor een scharrelpeuter

Wij hebben in de keuken een la. En in die la zitten lekkere, met name zoete dingen, zoals gedroogde abrikozen, rozijnen en pure chocolade.

Dagelijks moet ik mijn meneer wel een keer weghalen bij De La, omdat hij op eigen initiatief aan het scharrelen is. Als er een praatgroep voor...

Lees meer

“Als een slechte B-film”

Eens was ik op een feestje, waar de gastvrouw haar ‘killer’ knoflooksaus serveerde. Of hij zo moordend was, omdat hij een gat achterin je keel brandde of omdat je je adem de dag erna als wapen kon inzetten, weet ik niet. En van de gasten typeerde de saus daags erna als een ‘slechte B-film, hij bleef...

Lees meer